Image6  Advies en Rechtshulp Pagina ………………Internationaal recht

 

 

Start

 

                                                                "°

Internationaal recht

Elk land heeft zijn eigen rechtsregels, die kunnen dus in meer of meerdere mate van elkaar verschillen. Om het rechtsverkeer tussen landen onderling te regelen hebben landen in loop van der tijd allerlei afspraken met elkaar gemaakt, over welke regels tussen landen gelden of hoe regels worden toegepast. Doorgaans worden deze afspraken, verdragen genoemd. Deze verdragen kunnen ook regelen, dat in landen voor allerlei zaken dezelfde regeling is. Men kan hier denken aan verkeersregels en verkeersborden of de breedte van de treinrails. Men kan misschien wel stellen dat een groot deel van het moderne internationale rechtsverkeer juist met deze praktische zaken is ontstaan, bijvoorbeeld in het postverdrag, waarbij het internationale postverkeer tussen landen werd geregeld. Ook heel vroeger werden er uiteraard ook soorten van verdragen gesloten, bijvoorbeeld tussen strijdende dorpen, stamhoofden en landjes. Soms mondeling, later ook op schrift. Het internationale recht, soms ook aangeduid als volkenrecht is een rechtsgebied, dat momenteel een snelle ontwikkeling doormaakt. Mede door de toegenomen  mobiliteit en de snelheid van de media lijkt de wereld steeds ‘kleiner’ en staan internationale zaken dichter bij ons .Men onderscheidt in dit recht het internationale privaatrecht (IPR) en het internationale publiek recht.


Meestal bedoelen wij het laatste indien wij het over het volkenrecht hebben. Het IPR omvat die regels die worden toegepast, indien iemand met een andere nationaliteit privaatrechtelijk met een niet eigen land te maken krijgt of er meerdere nationaliteiten betrokken zijn. In het (publieke) volkenrecht regelen staten onderling de schendingen van wat rechtens wordt geacht. Ook regelen staten en instellingen dus allerlei praktische zaken om het rechtsverkeer te verbeteren. Er is doorgaans geen autoriteit of orgaan, dat zelf optreedt tegen schendingen van de internationale regels. Landen proberen vaak gezamenlijk door bijvoorbeeld  een handelsboycot of isolatie, landen tot een andere houding te bewegen. In de loop der tijd hebben staten geprobeerd om mechanismen te ontwikkelen, om er voor te zorgen, dat de afspraken tussen verdragspartners worden nagekomen.

Soms hebben de partners zelf een derde partij aangewezen om op de juiste nakoming toe te zien. Bij geschillen tussen landen wordt soms arbitrage van een ander land gevraagd of het geschil aan het internationaal hof in Den Haag voorgelegd. Soms hebben de staten een organisatie in het leven geroepen. Indien er sprake is van schending van de internationale vrede en veiligheid, heeft de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties een bevoegdheid om op te treden en dwangmaatregelen inzetten. In sommige situaties kan deze ook troepen inzetten. Aanvankelijk werd het bemoeien van de internationale gemeenschap met de situatie in een land, vaak gezien als inmenging in de interne orde van een staat. Het draagvlak door de internationale gemeenschap bij het ingrijpen in een staat of gebied bij een verstoring van de internationale orde, is de laatste decennia flink toegenomen. De laatste tien jaar zijn er vredestroepen in een groot aantal conflictgebieden actief. Ook een land als Nederland maakt deel uit van de internationale rechtsorde en sinds de 2e wereld oorlog is Nederland ook onderdeel van een aantal Europese organisaties.

 

 

Het internationale privaatrecht.

Het volkenrecht kan men beschouwen als een tak van het recht dat allereerst  naar de rechten van collectieven kijkt, zoals landen en volkeren. Het IPR kijkt meer naar een persoon.  Het de tak van het recht dat zich bezighoudt, met  welke wetgeving van welk land van toepassing is, eventueel welke rechtbank van welke staat bevoegd is en hoe andere staten een uitspraak van de rechter eventueel moeten overnemen en uitvoeren. Het kan hier gaan om echtscheidingen van twee partners met verschillende nationaliteiten, maar ook bij kwesties over erfrecht, eigenlijk alle zaken uit het privaat of civiel recht. Het is bij voorbeeld mogelijk dat een Nederlandse rechter in een dergelijke rechtszaak de Italiaanse, Amerikaanse of Zuid-Afrikaanse wet moet toepassen. De rechtsgang ligt soms vast door middel van internationale verdragen. Zoals in familiezaken door de Haagse conferentie voor internationaal recht. Het zal dus duidelijk zijn, dat de uitkomst van een geding steeds afhankelijk is van het recht, dat in casu moet worden toegepast. Ook voor het internationaal handels verkeer is het IPR van groot belang.  Een Nederlands bedrijf koopt in Italië een machine uit Korea, welke rechtsregels zijn hier van toepassing? Internationaal privaatrecht kan dus bestaan uit, zowel uit regels die de landen eenzijdig uitvaardigen, als uit die regels die worden vastgelegd in internationale verdragen

 

Volkenrecht.

Het volkenrecht regelt de internationale betrekkingen tussen staten en internationale organisaties.

 

Men is gaan spreken van het volkenrecht, zo ongeveer na de vrede van Munster in 1648. Er ontstaan na die tijd grotere en kleinere nationale staten met duidelijke grenzen. Volgens rechtshistorici gaat het volkenrecht al terug naar de Grieken en de Romeinen. De Grieken ontwikkelden al een soort van publiekrecht in de door hun beheerste gebieden. De Romeinen ontwikkelden dit verder tot het Ius Gentium, de regels die de rechtsbetrekking tussen hen en andere volken regelde. Afgeleide regels werden door onderworpen en latere volken min of meer toegepast. Na 1450 worden er ontwikkelingen waargenomen in de werken van een aantal denkers. Bij Francisco de Vitoria, Francisco Suárez en Fernando Vasquez de Menchaca, is er aandacht voor de verhoudingen van rechten van een land t.o.v. een andere staat. Bovendien komt er een basis voor de idee dat deze verhouding niet in een natuurrecht vast ligt, maar dat staten zelf hun betrekkingen zelf kunnen regelen. De idee wordt verder uitgewerkt door Hugo de Groot. Aan de hand van het recht van oorlog en vrede en het vrije gebruik van de zee en de vrije handel, ontstaat een eerste systematiek in een zelfstandig volkenrecht. Ius Voluntarium. Met de Westfaalse Vrede van 1648 wordt in feite de staatssoevereiniteit geïntroduceerd. Het zal nog bijna een eeuw duren alvorens, via andere denkers het begrip echt tot ontwikkeling komt en de basis wordt van het volkenrecht. Nog in de 17e en 18e eeuw blijft het natuurrecht nog in het volkenrecht domineren en pas in de tweede helft neemt de invloed pas af. Het is onder andere Emanuel Kant, die  in 1795 pleit voor een andere benadering van het rechttussenstaten. Na de verschrikkingen van de eerste wereldoorlog ontstaat het besef, dat de verhoudingen tussen staten aan een andere benadering toe zijn. Men gaat op zoek naar een nieuwe basis. Staten moeten samen mogelijk mondiaal, conflicten voorkomen en oplossen. Er wordt zelfs een orgaan voor ingesteld, de Volkenbond. Al in 1942 ontstaat het streven, opnieuw een wereldorgaan op te richten. Na de tweede wereldoorlog wordt de VN opgericht en komt het in 1945 tot het ‘Handvest van de Verenigde Naties’. De soevereiniteit van de staat blijft hier centraal. In Europa is ondertussen het besef ontstaan, dat de staten meer samen in overleg moeten treden en bepaalde belangen samen dienen te regelen. Dit leidt tot o.a. de Raad van Europa; en de oprichting van de EGKS, die aan de basis staat van de EU.

 

Europese samenwerking

 

 

 

In de loop van de decennia, ontstaat langzaam er een verandering ten aanzien van het begrip staatssoevereiniteit. Kon een staat in het verleden niet worden aangesproken op interne zaken zoals de behandeling van ingezetenen of minderheden, bij de wereldgemeenschap, ontwikkelt zich nu meer en meer een basis, voor het beginsel, dat ingrijpen binnen andere staten door de wereldgemeenschap soms juridisch kan worden gerechtvaardigd.

 

De regels die gelden in het internationale publiekrecht worden ontleend aan;

 

Het Verdrag.

De meeste afspraken tussen staten of internationale organisaties worden (tegenwoordig) schriftelijk vastgelegd.  Het bindt de partijen en er staat ook duidelijk vast wat de overeenkomst inhoudt.  De hoofdregel is, dat partijen verplicht zijn, het verdrag te goeder trouw na te komen. Pacta sunt servanda. Het is tegenwoordig een regel, dat verdragen worden aangemeld bij de VN, zodat er geen geheime bindingen zijn tussen staten. Veel regels hierover zijn vastgelegd in het in 1969 in Wenen gesloten Verdrag inzake verdragenrecht. Verdragen mogen niet ingaan tegen de internationale dwingende regels van wat staten samen in strijd vinden met de internationale rechts orde. Geen verdragen zijn aanvaardbaar die slavernij bevorderen of geweld tegen andere volkeren. Jus Cogens. Bij sommige verdragen , vooral met meerdere staten, kan een staat ten aanzien van soms een voorbehoud maken, voor haar geld dat onderdeel dan niet. Doorgaans bevat een verdrag minimaal de volgende onderdelen.

▪Dag en tijd wanneer het verdrag is afgesloten, wordt geratificeerd  in  werking zal treden                                         

▪Hoe het verdrag wordt beëindigd en verdere gevolgen

▪Hoe de naleving  het verdrag wordt gecontroleerd.

▪Wat er gebeurt indien een partij het verdrag niet naleeft.

Na ondertekening is meestal een ratificatie vereist. Het nationale parlement dient het verdrag dan goed te keuren. Soms vindt er een referendum plaats in de staten.

 

Gewoonte recht.

Voor een deel wordt het internationale recht beheerst door gewoonte recht. Dit is ongeschreven recht, maar doordat staten en volkenrechtelijke organisaties zich steeds naar die regels gedragen en  ook vinden dat men geacht wordt de regels zo na te leven, rekent men dit tot het geldend recht. Opinio Juris.

 

Uitspraken.

Arresten en uitspraken van internationale organisaties, bijvoorbeeld  een internationaal hof kunnen geldend recht scheppen.

 

Algemene rechtsbeginselen.

Dit zijn beginselen die de internationale gemeenschap hanteert. Feitelijk zijn deze nu vast gelegd in belangrijke internationale verdragen, zoals het EVRM.

 

image6 Disclaimer.
Al deze pagina's geven slechts algemene informatie. Alle juridische vragen verschillen elk opnieuw van geval tot geval. Voor uw eigen specifieke  juridische vraag en probleem, dient u deze steeds aan een rechtskundige voor te leggen. Aan al deze webpagina's zijn geen direct toepasbare adviezen te verbinden, zij geven een indruk van het recht

 

 

laatste update 3 januari 2008